ගැහැණු පිරිමි දෙපාර්ෂවයටම වැළදිය හැකි පියයුරු පිළිකා...

පියයුරු පිළිකා හඳුනාගමු කල් නොදමා...

පියයුරු පිළිකාව කාන්තාවන් අතර බහුලව දක්නට ලැබෙන පිළිකා වර්ගයකි. මෙය බහුලව ඇති වන්නේ වයස අවුරුදු 50 ට වැඩි කාන්තාවන්ටයි. යම් හෙයකින් ඔබේ පියයුරු වල ගැටිත්තක් හෝ වෙනයම් ආකාරයක වෙනස්කමක් දුටුව‍හොත් වහාම වෛද්‍යවරයකු වෙත යොමු විය යුතුයි. පියයුරු පිලිකාව මුලින් හදුනාගත හොත් සුව කළ හැකියි. පිළිකාව වඩා පැතිරී ඇත්නම් සුව කිරීමට අපහසු වේ. කෙසේ වෙතත් එවන් පිළිකා තත්ත්වවලට ප්‍රතිකාර කිරීම මගින් පිළිකාව වර්ධනය වීම වළක්වා ගත හැක.

• අවදානම් සාධක

පියයුරු පිළිකාවක් හට ගැනීමට නිශ්චිත හේතුවක් නොමැති වුවත් පහත සදහන් අවදානම් තත්ත්ව නිසා පිළිකාව සෑදීමේ අවදානම වැඩිවේ.

x වයසට යාම - පියයුරු පිළිකා සෑදීමේ අවදානම දල වශයෙන් සෑම අවුරුදු 10 කටම දෙගුණ වේ. වැඩිපුරම  පියයුරු පිළිකා ඇතිවන්නේ වයස අවුරුදු 50ට වැඩි කාන්තාවන්ටයි.

x පවුල් ඉතිහාසය - පවුලේ ඥාතියෙකුට පියයුරු පිළිකාව සෑදී ඇත්නම් අවදානම වැඩියි. විශේෂයෙන් එම ඥාතියා පිළිකාව හදුනා ගැනීමේදී වයස අවුරුදු 50ට අඩු නම් අවධානම වැඩි වේ.

x මෙයට පෙර පියයුරු පිළිකාවක් සෑදී තිබුනේ නම් එවැනි අයට ද අවදානම වැඩිය.

x දරුවකු නොසිටීම හෝ පළමු දරු උපත වයස අවුරුදු 30 ඉක්මවා ගිය පසු සිදු වීම.

x වයස අවුරුදු 12 ට පෙර ඔසප් ආරම්භ වීම.

x වයස්ගත වී ඔසප් නැවතීම. (අවුරුදු 55න් පසු)

x අවුරුදු 50 ට වැඩි කාන්තාවන් දීර්ඝ කාලීනව හෝමෝන ප්‍රතිකාර ලබා ගැනීම.

x වඩා විශාල පියයුරු තිබීම.

x පිළිකා නොවන පියයුරු සම්බන්ධ රෝගයන් මීට පෙර සෑදී තිබීම.

x දෛනික පුරුදු - ව්‍යායාම අඩුකම.

x ආර්තවහරණයෙන් පසු ඇති වූ ස්ථූලතාවල අධික ලෙස මත්පැන් පානය කිරිම.

x රාත්‍රි කාලයේ සේවයේ යෙදීම - මෑතක දී කළ පර්යේෂණයකට අනූව රාත්‍රි කාලයේ සේවයේ යෙදෙන කාන්තාවන්ට සුළු අවධානමක් පවතින බව ‍සොයාගෙන ඇත.

බොහෝ කාන්තාවන් හට මාස් ශුද්ධියට පෙර තම පියයුරු ගැටිති ස්වභාවයක් ගන්නා බව දැනෙන අතර වේදනාවක්ද හට ගනී. වියපත් වන විට ගර්භනී භාවයට පත්වන විට හා තම සිරුරේ බර විශාල වශයෙන් වෙනස් වන විට පියයුරුවල විශාලත්වය හා හැඩය වෙනස් වේ. නමුත් වඩාත් වැදගත් වන්නේ ඔබ ඔබගේ පියයුරු වල ස්වභාවය මුල සිටම දැන සිටීම හෝ යම් අන්දමක වෙනස්කමක් දුටු විට වහාම වෛද්‍යවරයකු වෙත යොමු වීමයි.

• පියයුරේ පැතිකඩ ...

පිළිකාමය ගැටිති ඇති වන්නේ එක් අසාමාන්‍ය සෛලයකිනි. සෛලයක් අසාමාන්‍යතාවයකට පත්වන්නේ කෙසේදැයි හේතු සොයාගෙන නැත. නමුත් යම් ජාන විකෘතිතාවයක් නිසා මෙසේ සිදුවන බවට සමහරු ප්‍රකාශ කර ඇත. එමගින් සෛලය අසාමාන්‍ය ලෙස වර්ධනය විමට පටන් ගනී.

• රෝග ලක්ෂණ

වඩාත්ම බහුල රෝග ලක්ෂණය වන්නේ වේදනා රහිත ගැටිත්තක් හට ගැනීමයි. නමුත් සෑම පියයුරු ගැටිත්තක්ම පිළිකාවක් නොවේ. බොහෝ පියයුරු ආශ්‍රිත ගැටිති දියර පිරුණු ගැටිති හෝ පිළිකා නොවන (ෆයිබ්‍රොඇසිනෝමා) ගැටිතිය. නමුත් වඩාත් වැදගත් වන්නේ ඔබ ගැටිත්තක් දුටුවොත් වහාම වෛද්‍යවරයකු වෙත යොමු වීමයි.

මීට අමතරව පහත සදහන් රෝග ලක්ෂණ ද ඇති විය හැක.

x පියයුරේ හැඩය හෝ ප්‍රමාණය වෙනස් වීම.

x සමේ වලවල් සහිත ස්වභාවයක් හෝ ඝණ වීමක් ඇති වීම.

x තන පුඩුව ඇතුළට එබුණු ස්වභාවයක් ගැනීම.

x තන පුඩුවෙන් ශ්‍රාවයක් නිකුත් විම. (විශේෂයෙන් රතු පැහැති)

x තනපුඩුව ආශ්‍රිතව හමේ ආසාදන තත්වයක් ඇති වීම.

x කලාතුරකින් පියයුරු වල වේදනාවක් හට ගැනීමට පුළුවන. නමුත් බොහෝ විට පියයුරු වල වේදනාව              හට ගන්නේ ආසාදිත තත්වයක් නිසාය. බොහෝවිට වේදනාව පිළිකාවක් නිසා හට නොගනී.

    පියයුරු පිළිකාව පැතිරෙන විට මුලින්ම ගමන් කරන්නේ කිහිල්ලේ තිබෙන වසා පද්ධති ගැටිති වලටයි.            එසේ වූ විට කිහිල්ලේ යට ගැටිත්තක් ‍හෝ ඉදිමුණු ස්වභාවයක් දැකිය හැක. පිළිකාව ශරීරයේ වෙනත්              ස්ථානවලට පැතිරෙන විට ඊට අදාලව නොයෙකුත් රෝග ලක්ෂණ ඇති විය හැක.

• පියයුරු පිළිකා –  පිරිමි

පිරිමින්ටද පියයුරු පිළිකා වැළදෙන බව බොහො අය නොදන්නා කරුණකි. කෙසේ වෙතත් පිරිමින්ට තන පුඩුව පිටුපසින් ඇත්තෙ පියයුරු සෛල ස්වල්ප ප්‍රමණයක් පමණි. මෙම ස්ථානයෙ පියයුරු පිළිකා සෛල වැඩේ.

• පියයුරු පිළිකා : පිරිමි රෝග ලක්‍ෂණ

x තනපුඩුව යට හෝ අන්තරාලයෙ ඇතිවන වේදනා රහිත ගැටිත්ත

x පියයුරු වල ප්‍රමාණයෙ හෝ හැඩයෙ ඇතිවන වෙනස්කම්

x යටිකුරු වූ තනපුඩුව

x තනපුඩුවේ ඇතිවන කුෂ්ඨය

x තනපුඩුවෙන් විසර්ජනය වීම හෝ රුධිරය වහනය

x කිහිල්ල ඉදිමීම හෝ ගැටිත්තක් ඇතිවීම

x පියයුරු වල සමේ වණයක් ඇතිවීම

👉 ප්‍රතිකාර ක්‍රම...

පියයුරු ගැටිත්තක් සමග පැමිණෙන කාන්තාවක්ල මුලින්ම වෛද්‍යවරයා විසින් පරීක්ෂා කර බලයි. ඒ සදහා මුලින්ම පියයුරු දෙකත් ඒ සමගම කිහිලි යටත් පරීක්ෂා කෙරේ. පසුව ඒ පිළිබද විශේෂඥ වෛද්‍යවරයකු වෙත යොමු කෙරේ. අනතුරුව කාන්තාව පහත සදහන් පරීක්ෂණ සදහා යොමු කරයි.

x මැමෝග්‍රම් පරීක්ෂණය

x අල්ට්‍රා සවුන්ඩ් පරීක්ෂණය

x MRP පරීක්ෂණය - මෙය විශේෂයෙන් සිදු කරනුයේ වයස අඩු කාන්තාවන්ටයි. විශේෂයෙන්ම පවුලේ ඥාතියෙකුට පියයුරු පිළිකාව වැළදී තිබුනේ නම්.

x ඡෙවේක්ෂ (බයොප්සි) පරීක්ෂාව - මෙහිදී ගැටිත්තෙන් කුඩා කොටසක් ගෙන අන්වීක්ෂයක් යටතේ අසාමාන්‍ය සෛල ඇත්දැයි පරීක්ෂා කෙරේ. වෛද්‍යවරයා විසින් කුඩා කටුවක ආධාරයෙන් ගැටිත්තෙන් සෛල ලබා ගනී. සමහර විට අල්ට්‍රා සවුන්ඩ් පරීක්ෂණය ආධාරයෙන් මනාව ස්ථානගත කර කටුව යවා මෙය සිදු කරයි. තවත් පටක කුඩා ශල්‍යකර්මයක් මගින් මෙම ගැටිත්තෙන් කොටසක් ගෙන පරීක්ෂණය සිදු කෙරේ.

බයොප්සි පරීක්ෂාව මගින් පියයුරු ගැටිත්ත පිළිකාවක්දල පිළිකා නොවන ගැටිත්තක්ද කියා තහවුරු කළ හැක.

ඔබ පියයුරු පිළිකාවකින් පෙළෙන බව පරීක්ෂණය මගින් තහවුරු වුව හොත් එය පියයුරෙහි ඔබ්බට පැතිරී ඇත්දැයි බැලීමට තවදුරටත් පරීක්ෂා කළ යුතුය. බොහෝවිට ලේ පරීක්ෂණල අල්ට්‍රා සවුන්ඩ් පරීක්ෂණ (අක්මාව සදහා) පපුවේ X -පසු පරීක්ෂාවල අස්ථි බැලීමට ස්කෑන් පරීක්ෂණ (Bone Scan) යන පරීක්ෂණ සිදු කර මෙමගින් රෝග තත්ත්වය යම් ආකාරයකට වර්ගීකරණයක් කළ හැක.

මෙසේ රෝගය වර්ගීකරණය කිරීමේ අරමුණු:

x ගැටිත්ත වර්ධනය වී ඇති ප්‍රමාණය නිර්ණය කිරීම.

x පිළිකාව එම පැත්තේ වසා ගැටිති වලට පැතිරී ඇත්දැයි බැලීම.

x පිළිකාව පියයුරෙන් පිටත අවයව වලට විසිරී ඇත්දැයි බැලීම. එමගින් වෛද්‍යවරයාට ප්‍රතිකාර ක්‍රමය පිළිබද නිගමනයකට එළඹිය හැකිය.

x පියයුරු පිළිකාවට කරන ප්‍රතිකාර අතරින් ශල්‍යකර්මයකට භාජනය කිරීම. එන්නත් මගින් ඖෂධ ලබා දීම හා විකිරණ මගින් ප්‍රතිකාර කිරීම මුල් තැනක් ගනී. බොහෝ විට මින් ක්‍රම කිහිපයක් එක් කර ප්‍රතිකාර කිරීම දක්නට ලැබේ. කරනු ලබන ප්‍රතිකාර ක්‍රමය පහත සදහන් කරුණු මත තීරණය වේ.

x පිළිකාවේ ස්වභාවය - පිළිකාවේ විශාලත්වය හා වර්ගීකරණය

x රෝගියාගේ ස්වභාවය - වයස, ආර්තවහරණය වී ඇත්ද යන්න, රෝගියාගේ ශරීර සෞඛ්‍ය, රෝගියාගේ කැමැත්ත

x ප්‍රතිකාර ක්‍රමයට එළඹීමට රෝගියා වෛද්‍යවරයා සමග දීර්ඝ සාකච්ඡාවක යෙදිය යුතුය. එවිට ප්‍රතිකාර ක්‍රමයෙන් ලැබෙන වාසි, අතුරු ආබාධ, තිබෙන ප්‍රතිකාර ක්‍රම ගැන රෝගියාට දැනුවත් විය හැකියි.

x වෛද්‍යවරයා සමග කරන සාකච්ඡාවේ දී ප්‍රතිකාරවල අරමුණ ද සාකච්ඡා කළ යුතුයි.

       》  සුවවීමේ ප්‍රවණතාව

පියයුරු පිළිකා නිසා සිදුවන මරණ සංඛ්‍යාව පසුගිය වසර 40 තුළ සැලකිය යුතු ප්‍රමාණයකින් අඩු වී ඇතග. මෙයට ප්‍රධානතම හේතුව නම් ප්‍රතිකාර ක්‍රමවල ඇති වී ඇති දියුණුවයි. පිළිකාවේ ප්‍රමාණය  ඉතා කුඩා නම් හා පිළිකාව පැතිරී නැත්නම් පිළිකාව ප්‍රතිකාර මගින් සුවකළ හැක.

FaceBook...

FACEBOOK....

"භාව විෂයීක බුද්ධිමත් බවකින් යුක්ත පැරණි මාධ්‍යකරුවා අතික‍්‍රමණය කරමින් බහුගුණික බුද්ධිමත් බවකින් පරිණත වීමට නවමාධ්‍ය කරුවාට සිදුව තිබේ". මෙම ලක්ෂණයන්ගෙන් වියුක්තව නවමාධ්‍ය භාවිතයට යොමු වීම විවිධ ගැටළු නිර්මාණය වීමට හේතු වේ. මාෂල් මැක්ලූහන් විසින් ඉදිරිපත් කළ විශ්ව ගම්මාන සංකල්පය හා ආතර් සී ක්ලාක්ගේ විශ්ව පවුල අභිභවමින් වර්තමානය වන විට විශ්ව මිනිසා දක්වා නවමාධ්‍ය ගමන් කොට ඇත. එනිසාම සමාජ ජාල මාධ්‍ය නිසා මිනිසාට තොරතුරු යුගය ගවේෂණය කිරීමට පහසු වී ඇත. එක් අතෙකින් සමාජජාල මාධ්‍ය තොරතුරු උල්පතක් ලෙස ජනමතය නිර්මාණය වන විට, එහි අයහපත් ලක්ෂණ ද දැකිය හැකිය. අධ්‍යතනය වනවිට  සමාජජාල මාධ්‍ය අතරින් පුද්ගල අභිරුචිය වෙනස් කරමින් ජනමතයන් ගොඩ නැගීමේ මූලික අවිය වී ඇත්තේ මුහුණු පොතයි.

පරිගණක තාක්ෂණය තුළ බිහිවුණ දැවැන්තම සමාජ ජාලය නැතහොත් විශාලතම සමාජගත එල්බ වීම නම් මුහුණුපොත (FaceBook) බව කාටත් නොරහසකි.  FaceBook යනු 2004 වර්ෂයේ හාර්වඞ් විශ්වවිද්‍යාල සිසුවෙකු වූ මාක් සකර්බර්ග් (Mark Sukerburge) විසින් නිර්මාණය කරනු ලැබූ සමාජීය ජාලයකි.

තම මිතුරන්ගේ තොරතුරු හුවමාරුවට ඔහු  නිර්මාණය කළ මෙම ජාලය එහි ස්වරූපය මතම පුළුල් ව්‍යාප්තියට ලක් වූ අතර වර්තමානය වන විට එහි පාලනය ඔහුට අසීරු වී තිබේ. 2012 වන විට 152,226,000 පුද්ගලයන් ප‍්‍රමාණයක් පරිගණක තුළින් Facebook වෙත පිවිසෙන අතර 78,388,000 ක ප‍්‍රමාණයක් ජංගම දුරකථන හරහා Facebook වෙත පිවිසේ. මෙහිදී තම තොරතුරු හුවමාරු කර ගැනීම , නව මිතුරන් ඇති  කර  ගැනීම සඳහා බහුතරයක් Facebook භාවිත කරන අතර විනෝදය සඳහා , මිතුරන් ඇති කර ගැනීමට , මානසික ආතතියෙන් මිදීමට , පේ‍්‍රම සබඳතා ඇති කර ගැනීමට , විවිධ ප‍්‍රචාරණ කටයුතු මෙය භාවිතා කරන අතර විශාල ආදායම් උපයන මාධ්‍යයක් බවට Facebook පත් වී තිබේ.

•  මුහුණු පොත පිළිබඳ අධ්‍යතනයේදී සිදු කළ දත්ත පර්යේෂණ :

2015 වර්ෂය වනවිට මුහුණුපොත පිළිබඳ සිදු කළ දත්ත විශ්ලේෂණයන්ට අනුව ,

       x Facebook වෙත දිනපතා පැමිණෙන පිරිස බිලියනයකටත් වැඩිය.

       x       Facebook මිලියන 900කටත් වඩා වැඩි පිරිසක් ජංගම දුරකථනවලින් භාවිත කරයි.

       x      Facebook සමාගමට අයිති Whatsapp මිලියන 900ක පමණ ප‍්‍රමාණයක් භාවිත කරයි.

       x       Facebook දිනකට භාවිතා කරන්නන් නරඹන video වල සම්පූර්ණ කාලය එකතු කළහොත්                               එය පැය මිලියන 100ක් පමණ වේ.

       x Facebook Messenger භාවිත කරන පිරිස මිලියන 800 කට වැඩිය.

මේ වන විට මුහුණු පොතේ ක‍්‍රියාකාරී සාමාජිකයන් මිලියන 900ක් පමණ ඇත. මෙම මුහුණු පොත මඟින් දැන්වීම් ප‍්‍රචාරය ඔස්සේ 2010 දී ඇමෙරිකානු ඩොලර් බිලියන 1.97 ලෙස පැවතුනත්, 2011 වසරේදී ඇමෙරිකානු ඩොලර් බිලියන 3.71 ක් දක්වා වර්ධනය වී ඇත. මිහිපිට ජීවත්වන පුද්ගලයින් 13 දෙනෙකු අතරින් එක් අයෙක් මුහුණු පොතේ සාමාජිකයෙකි. මුහුණු පොතේ සාමාජිකයින් මුහුණු පොත තුළ,

➧ මිනිත්තු 20 ක් තුළ දී,

                         Link 1,000,000 ක් share කරනු ඇත.

                         Invited Post 1,484,000 ක් පමණ ඉදිරිපත් වේ.

                         Photos 1,323,000 පමණ tag කරයි.

                         Status Update 1,851,000 පමණ ඇතුළත් වේ.

                         පුද්ගලයින් මිලියන 1.972 Request Accept කරනු ඇත.

                         2,716,000 ක පමණ පුද්ගලයින් ප‍්‍රමාණයක් Photos Update කරයි.

                         Message 2,716,000 ක් හුවමාරු වේ.

                         පුද්ගලයින් මිලියන 10.2 Comment  පළ කරනු ලබයි.

                         Wall Post 1,587,000 ක් මුහුණු පොත සඳහා ඇතුළත් වේ.

වයස අවුරුදු 18-34 දක්වා වයසැති පිරිසක් අවදි වූ සැනින් 48%  ක් තම ගිණුම  පරීක්ෂා කරනු ලබයි. සෑම දිනකම 50‍්‍% ක් කි‍්‍රයාකාරී සාමාජිකයින් මුහුණු පොතට පිවිසේ. මුහුණු පොතෙහි සාමාජිකයන් සම්බන්ධ වී තිබෙන Pages, Group සහ Event ගණනෙහි සාමාන්‍ය අගය 80‍්‍% කි. මසකට මුහුණු පොතෙහි Web Link, News stories, Bloging, Notes, Photo Album ආදී Post මිලියන 30 ක් පමණ ඉදිරිපත් වේ. 2010 සිට අලූත් වෙබ් අඩවි සඳහා එකතු කිරීමේ සාමාන්‍ය 10000කි. මුහුණු පොතෙහි ක‍්‍රියාකාරී සාමාජිකයින් මිලියන 250 කට වැඩි සංඛ්‍යාවක් මුහුණු පොත පරිශීලනය කරනු ලබන්නේ ජංගම උපාංගය හරහාය. මුහුණු පොත Google

 සමාගමට පසුව විශාල ට‍්‍රැෆික් ඇති වෙබ් අඩවියයි.

කෙසේ නමුත්ස මාජීය මාධ්‍ය ජාල අතරින් FaceBook , Twitter , Viber , YouTube , Imo , whatsapp, Instagram, Messenger  ආදිය ප‍්‍රමුඛ ගණයේ ලා සැලකිය හැකිය. තාක්ෂණය දිනෙන් දින ගෙවෙන සෑම තත්පරයකම පාහේ වේගයෙන් දියුණු වන හා වෙනස්  වන අංශයකි. එකී තාක්ෂණය ගෝලීයකරණයට ලක් වූ ප‍්‍රබලතම මාධ්‍ය අන්තර්ජාලයයි. කිලෝමීටර් ලක්ෂ ගණනක දුර, පරිගණක තිරය දක්වා ළං කර වීමට සමත් එම ජාලගත තාක්ෂණය මඟින් ඉපදුණ සමාජ ජාල බොහොමයක් වේ. එම  සමාජ ජාල 21 වන  සියවස ආරම්භයේ සිට ජන ජීවිතවලට සමීප වෙමින් පවතින අතර වත්මන් නව යොවුන් ජීවිතවල පැවැත්මට වඩා ඍජු බලපෑම් එල්ල කිරීමට තරම් ප‍්‍රබල වී ඇත. උදෑසන අවදි වීමේ සිට රාත‍්‍රි නින්දට යන තුරු තම ජීවන තොරතුරු සමස්ත ලෝකය සමඟ බෙදා ගනිමින් තම පෞද්ගලිකත්වය ප‍්‍රසිද්ධියට  පත්  කිරීමට තරම් නවීකරණය වූ තරුණ පරපුරක් අද වන විට සමාජය තුළ බිහි වී හමාරය. තවද එම සමාජ ක‍්‍රමය අද සංස්තකෘතිය ලෙස හැඳින්වීමට තරම් තාක්ෂණය බලවත් වී ඇත.

2018 වන විට ශ‍්‍රී ලංකාවේ අන්තර්ජාල භාවිතය

සමාජ ජාල මාධ්‍ය භාවිතය ...

➤ සමාජ ජාල මාධ්‍ය භාවිතය ...

සන්නිවේදන තාක්ෂණයේ විශ්ව ව්‍යාප්තිය තුළින් ලෝකය එකට යා කිරීමට අන්තර්ජාලයට හැකි වී තිබේ. ක්ෂණික බව හා ඍජු බව තුළින් සාර සන්නිවේදන කි‍්‍රයාවලියක් මින් සිදු වන අතර පුද්ගල කේන්ද්‍රීය පසුබිමක් තුළ මෙය නිර්මාණය වී තිබේ. සංකීර්ණ වූ සමාජයක් තුළ පුද්ගල අවශ්‍යතාවන්ගේ ස්වරූප විවිධ දිශානති ඔස්සේ ව්‍යාප්ත වන අතර එම අවශ්‍යතා ව්‍යාකූල වේ. අවිවේකී බව නිසාම යම් හුදකලා බවකට පුද්ගලයා මුහුණ දෙමින් සිටී. මෙම රික්තයට විසඳුම් ලෙස සමාජ ජාල මාධ්‍ය භාවිතයට පුද්ගලයා මහත් රුචියක් දක්වයි.

අන්තර්ජාලය සමඟ විවිධ  සම්බන්ධතා ගොඩනැගීම වර්තමානය තුළ වර්ධනය වී තිබේ. මෙහිදී අන්තර්ජාලය සතු වේගවත් බව මීට හේතු වී ඇත. පුද්ගලයන් අතර ඇති වන සබඳතාවන්ගේ පුළුල් බව මත නව මාධ්‍යයන්හි ප‍්‍රසාරණය වීම ක‍්‍රමිකව සිදු වේ. සමාජීය මාධ්‍ය  බිහි වීම ද මෙහි ප‍්‍රතිඵලයකි. 1994 වර්ෂයේ Geocitis ලෙස සමාජීය මාධ්‍ය අන්තර්ජාලයේ භාවිතයට එක් වූ අතර මේ මඟින්  අන්තර්ජාල භාවිත කරන්නන්ට රිසි ලෙස තම  වෙබ් අඩවි නිර්මාණය කිරීමේ අවකාශය ලැබුණි. මෙය සමාජීය ජාල වර්ධනයට හා ව්‍යාප්තියට හේතු විය. පුද්ගල සබඳතා පහසුවෙන් නිර්මාණය කළ හැකි වීම සමාජීය මාධ්‍ය (Social Media) තුළ පවතින වාසියකි. ඇමෙරිකාවෙහි 2011 වර්ෂය වන විට මිනිත්තුවකට බිලියන 88 ක් සමාජීය මාධ්‍ය භාවිත කළ අතර 2012 වන විට එය මිනිත්තුවකට බිලියන 121 දක්වා වර්ධනය වී ඇත. මින් සමාජීය ජාල තුළ පුළුල් වශයෙන් සබඳතා පවතින බව අවධාරණය කළ හැකි වෙයි. වසරක් තුළ සමාජීය මාධ්‍ය භාවිත වර්ධනය බිලියන 33 කින් ඉහළ යාම විද්‍යමාන කරයි.

සමාජ ජාල මාධ්‍ය යනු Andreas Kaplan Michael Haenlein (2010) ගේ විග‍්‍රහයට අනුව අන්තර්ජාලය පදනම් වූ අයඳුම්පතක් මඟින් බිහි කරනු ලබන සංකල්පමය හා තාක්ෂණික පදනමක් සහිත Web 2 සංකල්පය හරහා භාවිත කරන්නන් විසින් බිහිකරනු ලබන අන්තර්ගතයක් ඇත. ඉන් විවිධ නිර්මාණයන් හා හුවමාරු කිරීම් සිඳුවන සමූහයන් භාවිත කරන මාධ්‍ය සමාජ ජාල මාධ්‍ය වෙයි. මේ අනුව අන්තර්ජාලය  ඕනෑම පුද්ගලයෙකුට නිර්මාණය කළ හැකි හා භාවිත කළ හැකි මාධ්‍යකි.

මෙහිදී ව්‍යාපාරික අරමුණු, අධ්‍යාපනික අරමුණු, විනෝදය, මිත‍්‍රත්වය හා පේ‍්‍රමය වැනි කරුණු මත සමාජීය මාධ්‍ය තුළ නව සබඳතා නිර්මාණය  වේ. විවිධ අවශ්‍යතා මත බිහිවන සබඳතා එකී අවශ්‍යතා මත වර්ධනය හා බිඳ වැටීමට හේතු වන බව පෙන්වා දී තිබේ. මෙහිදී තරුණ පිරිස විශාල වශයෙන් සමාජීය මාධ්‍ය භාවිත කරයි. සමාජ මාධ්‍ය ජාල  වැඩි වශයෙන් භාවිත කරන්නන් අතරින් වැඩි ප‍්‍රතිශතයක් තරුණ පිරිස් වන බැවින් පේ‍්‍රමය මූලික වශයෙන් මෙහිදී ප‍්‍රබල වන බව අවබෝධ කර ගත හැකිය. 2010 වර්ෂයේ මාරිලන්ඩ් විශ්වවිද්‍යාලය සිදු කළ සමීක්ෂණය මත බොහෝ පිරිසක් සමාජීය මාධ්‍යට ඇබ්බැහි වී සිටිින අතර මෙයට ප‍්‍රධාන සාධකය වී  ඇත්තේ ඔවුන් හුදකලා වීමට දක්වන බිය (Fear Of Missing Out – FOMO) නිසා බව නිගමනය කර ඇත. ඒ අනුව සමාජ ජාල තුළ නිර්මාණය වන බොහෝ සබඳතා පුද්ගලයා හුදකලා බවින් මිදීමට භාවිත වන බව පැහැදිලිය.

•  සමාජීය ජාල භාවිතයේ අවශ්‍යතා...

පුද්ගලයන් අතර ශාරීරික සබඳතාව අන්තර් පුද්ගල සන්නිවේදනයේ දී අත්‍යාවශ්‍ය වෙයි. එය අන්තර් කි‍්‍රයාව හා අභ්‍යන්තර විශ්වාසය සමඟ සම්බන්ධව ගොඩ නැගෙන්නකි. සමාජීය ජාල භාවිතයේ දී පුද්ගලාන්තර සන්නිවේදනයේ ලක්ෂණ විද්‍යමාන වේ. සමාජීය ජාල භාවිතය පවුල කේනද්‍ර කරගත් පුද්ගලාන්තර සන්නිවේදනය අවශ්‍යතා සමඟ සසඳා බැලීම මෙම නව මාධ්‍යයේ මූලික ස්වරූපය අවබෝධ කර ගැනීමේ දී වැදගත් වේ. සමාජීය ජාල මඟින් පවුල තුළම පුද්ගලයා හුදකලා කර තිබේ. පවුලේ අන්තර් සබඳතා දුරස්ථ කෙරේ.

කාලය පිළිබඳ විශ්ව නිර්ණායක වෙනස් වීමට භාජනය වී තිබේ. ඒක මාර්ගික සන්නිවේදනය අන්තර් කි‍්‍රයාකාරීත්වය සහ සහභාගිත්ව සන්නිවේදනය දක්වා පුළුල් වී තිබේ. මෙහි පැහැදිලිවම හඳුනා ගත හැකි සාධකයක් වන්නේ පැරණි සන්නිවේදන රටාවට වඩා සකි‍්‍රය ලෙස ප‍්‍රජාව නව මාධ්‍ය ඔස්සේ ගොඩ නැගුණු සමාජ ජාල මාධ්‍ය පරිහරණයට යොමු වීී ඇති බවයි. සමාජීය ජාල තුළ ශ‍්‍රව්‍ය දෘශ්‍ය ලිඛිත මාධ්‍ය වෙන් වෙන්ව පරිහරණයට ගැනීමක් නොව එ්කාබද්ධ භාවිතයක් හඳුනා ගත හැකිය. පරිගණක සංඛ්‍යාත භාවිතය, දෘෂ්‍ය සංඥාර්ථ කිරීමේ හැකියාව ව්‍යාප්ත වීම සඳහා ද සමාජීය ජාල උපකාරී වී තිබේ. මෙම ජාල භාවිතය නිසාම නව මාධ්‍ය හැකියා වර්ධනය වී තිබේ.

•  සමාජීය ජාලවල මෙහෙවර ....

ඍජු පුද්ගලාන්තර වාචික කථනයේ සිට යන්ත‍්‍ර සහය කරගත් ආංකික භාවිතයන් සමාජීය ජාල මඟින් යොදා ගනු ලැබේ. අතිශය වේගවත් ව පණිවිඩ හුවමාරු කර ගැනීමේ අවශ්‍යතාව මෙමඟින් සැලසේ. කාලය හා අවකාශය අතික‍්‍රමණය කිරීමට හැකි වීම මෙහි පවතින සන්නිවේදන ප‍්‍රබලතාවකි. ලොව පුරා විසිරුණු සබඳතා ජාලාවක් ගොඩ නගා ගැනීමටත් , දැනුම අවබෝධය වර්ධනය කර ගැනීමට මේ ඔස්සේ අවකාශ ගොඩ නැගී තිබේ. විවේකය පාළුව මඟ හරවා ගැනීමට විනෝදාංශයක් වශයෙන්ද  සමාජීය ජාල ශක්තිමත්ව වර්ධනය වේ. ජනමත ගොඩ නැගීමට ද, මතවාද බලාත්මක කිරීමට ද අධ්‍යතනය වන විට සමාජීය ජාලවල කාර්යභාරය වී හමාරය. පිරිවැයක් වැය නොකොට පණිවිඩ ප‍්‍රචාරය කිරීමට සමාජීය වෙබ් ජාලවලට ඇති හැකියාව ප‍්‍රබලය. එසේම නිශ්චිත ග‍්‍රාහක පිරිසක් ඉලක්ක කොට පණිවිඩ ඉදිරිපත් කිරීමට හැකිවීම වාසියකි. සමාජීය ජාලවල ආගමික, සංස්කෘතික, ආර්ථික, පෞද්ගලික තොරතුරු හුවමාරු කරන ජාල ගොඩ නැගී ඇත්තේ මෙනිසාය.

සමාජීය වෙබ් ජාල සන්නිවේදන ද්විපථ වූවකි. ඍජු ප‍්‍රතිචාර ලබමින් එයින් ගොඩනැෙගෙන ප‍්‍රතිපෝෂණ ඔස්සේ සන්නිවේදන කි‍්‍රයාව කි‍්‍රයාත්මක වෙයි. මෙහි පදනම වන්නේ සන්නිවේදන පණිවුඩ සාරසන්නිවේදනයක් බවට පත්කර ගැනීමට අවකාශ උදා වීමයි. සාරසන්නිවේදනයේ දැක්වෙන ඍජු බව(Openness), සහවේදනය (Empathy), සහයෝගිතාවය (Supportiveness), ධනාත්මකතාව (Postiveness), සමතාව (Equilyty) යනාදිය සමාජීය  ජාල සංයුතියේ දී න්‍යායිකව පිළිගත හැකි කරුණකි. සාරසන්නිවේදන එළඹුම සමාජීය ජාල භාවිතය තුළ අභියෝගයට ලක් කිරීමට අවකාශ පවතී.

•  සමාජ ජාල නිසා අධ්‍යතනයේ උද්ගත වී ඇති සමාජීය ගැටළු.

ස්වකීය මනෝ භාවය පෞද්ගලික අදහස් හුවමාරු කර ගැනීමට සමාජීය ජාල තුළින් පුද්ගලයාට අවකාශ තිබේ. තම අනන්‍යතාව හෙළි නොකර ව්‍යාජ අනන්‍යතාවක් මඟින් ද එය සිදු කළ හැකිය. ග‍්‍රාහකයා පෞද්ගලිකව නොහඳුනන නමුදු සිතැගි ප‍්‍රකාශ කිරීම මඟින් මානසික සහනශීලි බවක් ඇතිකර ගැනීමට අවකාශ උදා වේ. ග‍්‍රාහකයා සාවධානව අසා සිටීම මඟින් පුද්ගලයාට සහනයක් ලැබේ. මේ අනුව සමාජීය වෙබ් ජාල ඔස්සේ සමාජීය ගැටලු අසා සිටින පිරිසක් ගොඩ නැගී ඇත. මෙවැනි මානසික සහනයක් ගැටලුවට මුහුණ දීමේ දී පුද්ගලයාට අවශ්‍ය වේ. මෙම ස්වභාවය වාසිදායක ලෙස යොදා ගත හැක්කේ සමාජීය ජාල ඔස්සේ යොදා ගන්නා සබඳතාවල ස්වභාවය අනුවය.

සමාජීය ජාල ඔස්සේ ප‍්‍රබල ගැටලු රාශියක් ද සමාජගතව තිබෙන බව හඳුනා ගත හැකිය. ඇබ්බැහිවීම මූලික ගැටලුවකි. ඇබ්බැහි  වීම මඟින් ප‍්‍රමුඛතාව වෙනස් වේ. සියලු අවශ්‍යතා ද්විතීක තලයක තබමින් ඇබ්බැහිවීම වැනි කරුණු කෙරෙහි ප‍්‍රමුඛතාව ලබා දෙයි. එම කාර්ය ඉටු කිරීමට පුද්ගලයා තුළ ගොඩ නැගෙන අභිලාෂය සෙසු සමාජීය කරුණුවලින් පුද්ගලයා දුරස් කරයි. මෙය සමාජීය සබඳතා බිඳ වැටී හුදකලා අයෙකු බවට පත් කිරීමට හේතු වන්නකි. පරිගණක ක‍්‍රීඩා සඳහා ඇබ්බැහිවීමේ ප‍්‍රතිඵලයක් ලෙස උන්මාදනීය මානසික තත්ත්වය ගොඩනැගී තිබේ. මානසික රෝගීන් බිහි වීම තෙරෙහි සමාජීය ජාල භාවිතය හේතු වී ඇති බව මනාව සනාථ වේ. දින 3 ක් ආහාර නොගෙන අන්තර්ජාල ක‍්‍රීඩා සඳහා එක් වූ චීනයේ දරුවෙකු මිය ගිය බවට වාර්තා වී ඇත. පරිගණක අබියස දිගු කාලයක් ගත කිරීම නිසා සමාජීය වෙබ් ජාල කෙරෙහි ම අවධානය යොමු කිරීමෙන් මානසික ආබාධ ඇති වෙයි. අක්ෂි දුබලතාව ද ඇති වේ. අතිශය පෞද්ගලික පදනමක භාවිත කිරීමට ඇති හැකියාව නිසා භාවාත්මක නැමියාවෙන් වර්ධනයකට අවකාශ තිබේ. සිය දිවි නසා ගැනීම් දක්වා ක‍්‍රීඩකයා මෙහෙයවන පරිගණක ක‍්‍රීඩාවන්වල ද වර්ධනයක් සිදු වී ඇත. වැරදි ලිංගික ක‍්‍රියාකාරකම්වලට අදාළ සබඳතා වෙබ් ජාල ඔස්සේ අපරාධ වර්ධනය වීමේ ප‍්‍රවනතාවක් ද පවතී. සමාජීය ජාල ඔස්සේ තොරතුරු ලැබූ මූලයන් පිළිබඳ විශ්වසනීයත්වයක් ගොඩ නගා ගැනීම අපහසුය. එම මූලයන් ව්‍යාජ ඒවා වීමටද ඉඩකඩ තිබේ.

අන්තර්ජාලය ආරම්භ වන්නේ යුධ රහස් ආරක්ෂා කර ගැනීමේ මෙවලමක් ලෙසිනි. සාධනීය අරමුණු පදනම් කර ගනිමින් අන්තර්ජාලය ආරම්භ වුවද අධ්‍යතනය වන විට අපරාධ , මුදල් වංචා කිරීම් , සූදු අන්තර්ජාලය ඔස්සේ සිඳුවන බව එංගලන්තයේ ටෙ‍්‍රන්ට් විශ්වවිද්‍යාලයේ මහාචාර්ය මාර්ක් ග‍්‍රිෆිත් (Mark Griffiths) කරුණු රාශියක් අනාවරණය කර තිබේ. එසේම සමාජීය ජාල භාවිතය බහුල වීම නිසා විවාහා දෙදරා යාම , පේ‍්‍රම සබඳතා විශාල වශයෙන් බිඳ වැටීම ද අදවන විට සුලබ කාරණාවක් වී ඇත.

අපෙ අම්මා.....

ළමා අපයෝජනය පිළිබඳ ඔබ අවදියෙන්ද...??

දිගු ඉතිහාසයක් කරා දිවෙන සංස්කෘතියක් ඇති රටක් ලෙස ශ‍්‍රී ලංකාව ප‍්‍රසිද්ධියට පත්ව ඇති අතර මෙම සංස්කෘතිය තවත් ඔප්නංවාලන, අපටම ආවේනික වූ සංචාරාත්මක සම්ප‍්‍රදායක් හා සාරධර්ම රැසක් ශ‍්‍රී ලාංකිකයන් වූ අපට උරුම වී ඇත. මුලු මහත් දකුණු ආසියාතියටම පොදු වූ සුවිශේෂි ලක්‍ෂණයක් වන මව පියා  දූ පුතුන් ප‍්‍රධානව සැකසුණු පවුල් සංස්ථාව අප සමාජය තුළ සංකේතානුගතව ඇත. මේ අනුව ස්වාමියාගෙන් බිරිඳට බිරිඳගෙන් ස්වාමියාට ඔවුන්ගෙන් දරුවන්ට වැඩිහටිියන්ගෙන් බාලයන්ට ආදී  වශයෙන් ඉටුවිය යුතු කාර්යය කොටස් බෞද්ධ ඉගැන්වීමෙන් ඔප් නැංවී සදාචාරාත්මක රාමුවක යුතුකම් හා වත්පිළිවෙත් ජාලයක් ලෙස පවතී. එකි සදාචාරාත්මක රාමුව තුළ ළමයා යනු ඉහළ පිළිගැනීමක් ආදරයක් හා අවධානයක්  ලැබූ  අයෙක් වූ අතර සෑම විටම මේ මානුෂික අංශවල ඉහළම තලය වූයේ  ළමා රැකවරණයයි.

 ළමා කාලය යනු පුද්ගලයකුගේ පෞරුෂය වර්ධනයේ ආරම්භය හා ගොඩනැගීම ඇති වන ඉමහත් සුවිශේෂි කාල පරිච්ඡේදයයි. සමාජයේ පවතින ධර්මතා, හර පද්ධතින්, භාෂාව යනාදි සියලූම සංස්කෘතින් මැනවින් ඉගෙන ගන්නා කාලයයි. පුද්ගලයෙක් සමාජයට අවශ්‍ය හා සමාජය පිළිගන්නා ලෙස ඔහුගේ හෝ ඇයගේ සිරිත් විරිත් හුරු පුරුදු ආකල්පයන් සකස් කරනුයේ මේ ළමා කාලයයි. පුද්ගලයෙකුගේ  මුලු ජීවිත පැවැත්ම තීරණය කරනු ලබන්නේ ළමා කාලය යනුවෙන් පැවසීම වඩාත් උචිතය. එමනිසා ළමාවිය පිළිබඳව පැවැත්ම හා සංකීර්ණතා පිළිබඳ මෙන්ම ඒ කරුණුවල සාර්ථකභාවය මත ඔවුන්ගේ   හෙට දවස මීට වඩා වගකීමෙන් අවධානයට යොමු විය යුතුය.

  අද සමාජය දෙස බලන විට, එදා සමාජය ළමයා වෙත පෑ ආදරණීය බව, රැකවරණය ගිලිිහෙමින් ඇති බව පැහැදිලිවම පෙනෙන කරුණකි. ළමයා වෙත දැඩිසේ පැවතිය යුතු මෙම ආදරය, රැකවරණය, පිළිගැනීම අවධානය අඩුවීම නැතහොත් ගිලිහීම සමාජයේ මහා ව්‍යවසනයක ආරම්භය බවට වර්තමානයේ පත්ව ඇත. වයස අවරුදු 5ට අඩු මිලියන එකසිය පනහක් පමණ වන දරුවන් දියණුු වෙමින් පවතින රටවල්හි අන්ත දිළිඳුකමින් පීඩා විඳිමින්   ජීවත් වේ. දියුණුවට පත් රටවල ද දරුවන් මිලියන ගණනක් නොසලකා හැර අයුතු ආකාරයෙන් සැලකීම්වලට යටත්ව ඇති අතර ලිංගික අතවරවලට ලක්වීම හෝ මත්ද්‍රව්‍ය භාවිතයට ගොදුරු වූවන් බවට පත් වී තිබේ. සමාජ සංස්ථා විසංවිධානය වීමත්, සමාජ චර්යාවේ සිදුවන නොයෙකුත් විපර්යාසයන් හමුවේ  ළමා සුරක්‍ෂිතභාවය ගිලිහී ළමුන් අපයෝජන ක‍්‍රියාවන්ට ලක් වන බව මින් පැහැදිලි වේ. ශ‍්‍රි ලංකාවේ වලංගු නීතිය යටතේ ළමයා යන්න එක් එක් වයස්  කාණ්ඩ යටතේ දක්වා ඇත.

ළමයා යනු කවරෙක්ද?

ළමා අපචාර හා ළමා අපයෝජන පිළිබඳ කතා කිරීමේ දී මීළඟ ගැටළුව වන්නේ ‘ළමයා’ ලෙස හඳුන්වනු ලබන්නේ කවරෙක්ද? යන්න නිර්වචනය කර ගැනීමයි. එයට හේතුව නම් දණ්ඩ නීති සංග‍්‍රහය තුළ මෙන්ම විවිධ අණ පනත්වල දී ළමයා යන්න විවිධ ලෙස හඳුන්වා ඇති බැවිනි. එසේම කම්කරු දෙපාර්තමේන්තුව, ළමා හා කාන්තා කාර්යාංශය, ශ‍්‍රී ලංකා පොලිස් දෙපාර්තමේන්තුව සහ ආයතන මගින් හඳුන්වා දී ඇති අණ පනත් මගින් ද ළමයා යන්න විවිධ තරාතිරම් හා වයස් මට්ටම් අනුව නම් කර ඇති බවක් දක්නට ලැබීමයි.

ජාත්‍යන්තර තත්ත්වය විමසා බැලීමේදී ද මුල් අවධිය පටන්ම ළමයා ගැන හා ළමා ආරක්ෂාව ගැන කතා කළ ද ළමයා කවරෙක්දැයි නිර්වචනය කර නැත. 1930 අංක 29 දරණ ජාත්‍යන්තර කම්කරු සංවිධානය බලෙන් වැඩ ගැනීමේ සමුළුව මගින් ළමා හා වැඩිහිටි දෙපිරිසටම බලපාන ආකාරයේ වෛශ්‍යා වෘත්තිය, වහල් භාවය, බලෙන් වැඩ ගැනීම වැනි විවිධාකාර සූරාකෑම්වලින් ළමයින් ආරක්ෂා කිරීම සදහා පියවර ගෙන ඇතත් ළමයා යනු කවරෙක්දැයි නිර්වචනය කර නැත.

x විවිධ තැනැත්තන් අතර දැඩි අශිෂ්ඨ ක‍්‍රියා

x බරපතල ලිංගික අපයෝජනය

x කුට්ටනය.

x ළමයින්ගේ අයුතු ලිංගික ප‍්‍රයෝජන ගැනීම

x ළමයින් වෙළඳාම් කිරීම

x බලහත්කාරයෙන් හෝ අනිවාර්යයෙන් වැඩ ගැනීම

ශ‍්‍රී ලංකා පොලිස් දෙපාර්තමේන්තුව අනුව සමාජ අපයෝජන නීතිමය වශයෙන් ඇතුළත් වන්නේ 1995 අංක 22 පනත සංශෝධන ද : නි : ස : 363 වගන්තිය යටතේය. 2014 වර්ෂය වන විට බාල අපරාධ සංඛ්‍යාව 21 බවට පත්ව ඇත. (මුලින්ම පැවතියේ බාල අපරාධ 18 ක් පමණි. එය පසුව අපරාධවල ස්වරූපය අනුව 18, 19, 20, 21 දක්වා ක‍්‍රමයෙන් වැඩිවිය. එම අපරාධ 13. ‘ D’ ගණයේ අපරාධ ලෙස සැලකේ.

1. අපහරණය/පැහැරගෙන යාම

2. ගිනි තැබීම

3. රුපියල් 5000 ට වැඩි අලාභ ඇතිවන පරිදි සිදුවන අනර්ථය

4. ගෙවල් බිඳීම සහ සොරකම්

5. බරපතල තුවාල සිදු කිරීම

6. පිහි ආදියෙන් තුවාල කිරීම

7. මනුෂ්‍ය ඝාතනය  හෝ තැත් කිරීම

8. ස්ත‍්‍රී දුෂණය

9. කරළි කෝලාහල

10. කොල්ලය

ළමයා යනු කවරෙක්ද යන්නට පවතින ව්‍යාකූලත්වය හඳුනා ගත් කම්කරු දෙපාර්තමේන්තුව ශ‍්‍රී ලංකාවේ ව්‍යවස්ථාපිත නීතිය අනුව සහ ජාත්‍යන්තර නීතියට අනුව ළමයා යනු කවරෙක්ද යන්න මෙසේ පැහැදිලි කරයි. අප ආදරය කරන අප දකින අපගේ දරුවන්, අප රටේ ක‍්‍රියාත්මක වන නීතිය තුළ දී ළමයෙකුද, තරුණයෙකුද, වැඩිහිටියෙකුද යන්න හඳුනා ගැනීම නීතිය පිළිබඳව අවබෝධයක් ලබා ගැනීමේදී අවශ්‍ය වේ. විශේෂයෙන්ම ළමයින්ට අදාළව නීති ක‍්‍රියාත්මක කිරීමේදී එම නීතියට අදාළ පනත අනුව ළමයකු හඳුනාගත යුතුව ඇත. නීතිය තුළ ළමයෙකුගේ අවම වයස පිළිබඳව ඒකීය බවක් නොමැති බැවින් පනතේ මූලික අරමුණ අනුව අවම වයස හෝ වයස් කාණ්ඩය මෙසේ දක්වා ඇත.

ළමයාගේ අවශ්‍යතා හඳුනා ගනිමින් ළමයින්ට මග පෙන්වීමක් සිදු කරන ආයතන ඉතා අල්පය. ඒවා බොහෝ විට ආගමික හෝ රාජ්‍ය නොවන සංවිධාන විසින් පවත්වා ගෙන යනු ලබන ඒවාය. මීට අමතරව ඇත්තේ පරිවාස හා ළමා රක්ෂණ දෙපාර්තමේන්තුව යටතේ පාලනය වන ළමා ආයතනයන්ය. එහෙත් එහි වාසය කරන ළමයින් පිළිබඳ නිශ්චිත අර්ථ කථනයක් දක්වා නැත. ඒ ඒ ආයතනවල ඇති ප‍්‍රතිපත්ති සහ සම්මතයන්ට අනුව ළමයා යන්න අර්ථ දක්වයි.

ළමා ශ‍්‍රමය අපයෝජනය පිළිබඳව ජාත්‍යන්තර වශයෙන් ක‍්‍රියාත්මක වන ප‍්‍රධානතම ජාත්‍යන්තර සම්මුතියක් වන්නේ අවම වයස් සම්මුතියයි. ළමයි අඩු වයසින් මෙහෙකාර සේවය ඇතුළු ආර්ථික ක‍්‍රියාකාරකම් වල යෙදවීම පාලනය කිරීම සඳහා නෛතික වශයෙන් අවම වයසක් නියම කිරීම ජාත්‍යන්තර වශයෙන් අවධානයට ලක් වූ අවස්ථාවක් විය. මේ සඳහා ජාත්‍යන්තර කම්කරු සංවිධානය විසින් 1973 වසරේ දී ප‍්‍රකාශයට පත් කරන ලද අංක 138 දරණ අවම වයස් සම්මුතිය මගින් සේවයට යොදා ගත හැකි අවම වයස් මට්ටම රටවල් තුළ ඇති ආර්ථික සාමාජීය වතාවරණය මත තීරණය කළ හැකි බව සඳහන් කර ඇත.

x 1956 අංක 47 දරණ ස්ත‍්‍රීන් තරුණ අය හා ළමයි සේවයේ යෙදවීම පිළිබඳ පනත 14 ට අඩු 14- 18

x 1942 අංක 45 දරණ  කර්මාන්ත ශාලා ආඥා පනත තරුණයා – බාල තැනැත්තා 14-18 බාල තැනැත්තා

x 1954 අංක 19 සාප්පු හා කාර්යාලීය සේවකයන් පිළිබඳ පනත 14 ට අඩු 14-18

x 1939 අංක 48 ළමා හා යෞවන ආඥා පනත 14 ට අඩු 14-16 යෞවනයන්

x 1841 අංක 021 අයාල ආඥා පනත 16 ට අඩු

x 1992 ශ‍්‍රී ලංකා ළමා අයිතිවාසිකම් පිළිබඳ ප‍්‍රඥප්තිය 16 ට අඩු

x 1998 අංක 50 ජාතික ළමා රක්ෂන අධිකාරී පනත 18 ට අඩු

x 1998 අංක 22/1998 අංක 29 පනත් වලින් සංශෝධිත දණ්ඩ නීති සංග‍්‍රහය

    75 වගන්තිය 08 ට අඩු

x එම 360 වගන්තිය 10 ට අඩු

x එම 76,82, 363 වගන්ති 12 ට අඩු

x එම 364 අ 3 වගන්තිය 14 ට අඩු

x එම 364 අ 3 වගන්තිය 16 ට අඩු

x එම 80 වගන්තිය 18 ට අඩු

ශ‍්‍රී ලංකාව තුළ ‘ළමයා’ යන්න නිර්වචනය කර ඇත්තේ කෙසේදැයි විමසා බැලීමද අතිශයින්ම වැදගත්ය. ශ‍්‍රී ලංකාවේ අධිකරණ ක්ෂේත‍්‍රය තුළ රෝම ලන්දේසි නීතිය ක‍්‍රියාත්මක වේ. බාල වයස්කාරත්වය පිළිබඳව පැහැදිලිව විස්තර කරන රෝම ලන්දේසි නීතිය අනුව වයස අවුරුදු 7 ට අඩු දරුවන් ළමයින් ලෙස වර්ග කර දක්වා ඇත. ඒ අනුව ළමයින්ට නීතිය ඉදිරියේ පුළුවන්කමක් නැත. ඔවුන්ට තම හිමිකම් ලබාගත හැක්කේ භාරකාරයෙකු යටතේය. එම භාරකරු දෙමාපියන්, පවුලේ ඥාති වැඩිහිටියෙකු හෝ භාරකාරත්වය පැවරූ භාරකරුවකු විය හැක.

1995 දී දණ්ඩ නීති සංග‍්‍රහයේ 76 වන වගන්තියේ මෙසේද දක්වා තිබේ. ‘‘අවුරුදු 8 ත් 12 අතර පුද්ගලයෙකු කරන ලද වරදක් සම්බන්ධයෙන් ඒ පුද්ගලයාට විරුද්ධව නඩු පැවරිය හැක්කේ තමා කරන ලද ක‍්‍රියාවේ ස්වභාවය හා ප‍්‍රති විපාක තේරුම් ගැනීමේ හැකියාවක් එම පුද්ගලයාට ඇත්නම් පමණි.’’ මේ අනුව එම වගන්තියේම වයස අවුරුදු 8 ත් 12 අතර පුද්ගලයෙකු ළමයෙකු වශයෙන් පෙන්වා දී ඇත.

දණ්ඩ නීති සංග‍්‍රහයේ 58 වන වගන්තියේ ළමයෙකු යනු කවරේද යන්න තවදුරටත් විග‍්‍රහ කර ඇත. ඒ අනුව වැරදි හා දඬුවම් සම්බන්ධයෙන් වයස අවුරුදු 16 ට වැඩි පුද්ගලයන් සලකන්නේ වැඩිහිටියන් වශයෙන් බව සඳහන් වේ. එහෙත් වයස අවුරුදු 18 ට අඩු පුද්ගලයෙකුට විරුද්ධව මරණීය දණ්ඩනය පැනවිය නොහැකි බවට තිබේ. මේ අනුව ළමයෙකු යනු වයස අවුරුදු 18 ට අඩු අයෙකු බව ගම්‍ය කර තිබේ.

විශේෂ අවස්ථාවල දී වයස අවුරුදු 18 ට අඩු ගැහැණු ළමයින්ට රජතුමාගේ ප‍්‍රදානයන් මගින් හෝ දෙමාපියන්ගේ අනුඅමැතිය යටතේ, ඇතැම් ගණුදෙණුවලදී බාල වයස්කාරත්වය බිඳ හෙලිය හැකි බව සඳහන් වේ. එවැනි අවස්ථාවලදී ළමයෙකු සේ සලකනු ලබන්නේ වයස අවුරුදු 18 ට අඩු දරුවන්ය.

සාමාන්‍ය සමාජය තුළ ළමයෙකු ලෙස හඳුන්වන්නේ අවුරුදු 18 ට අඩු තැනැත්තෙකි. එවැනි තැනැත්තෙකු දරුවකු, ළමයකු, තරුණයකු ලෙස හැඳින්වීමට සාමාන්‍ය සමාජය හුරු පුරුදු වී සිටියද ශ‍්‍රී ලංකාවේ නීතිය යටතේ ළමයකු යන්නෙන් අර්ථ දක්වන්නේ කුමන වයස් මට්ටමකට අයත් පුද්ගලයෙකුටද යන්න පිළිබඳව ව්‍යාකූලත්වයක් පවතී. එයට හේතුව වන්නේ ශ‍්‍රී ලංකාවේ ව්‍යවස්ථාපිත නීතිවල ඒ ඒ නීති ප‍්‍රතිපාදනයන් අර්ථ දැක්වීමේ දී ළමයාගේ වයස විවිධාකාරයෙන් සඳහන් කර තිබීමයි. දණ්ඩ නීති සංග‍්‍රහයට (1995) අනුව ළමයකු වශයෙන් නිර්වචනය කර ඇත්තේ වයස අවුරුදු 8, 10, 12, 16 සහ 18 යන වයස් මට්ටම්වලට අයත් ගැහැණු හා පිරිමි දරුවන්ය. එසේම දණ්ඩ නීති සංග‍්‍රහයේ 76 වගන්තියේ මෙසේද සඳහන් වේ. ‘‘වයස අවුරුදු 8 ට අඩු පුද්ගලයෙකු කරන කිසිම ක‍්‍රියාවක් නීතිය අනුව වරදක් වශයෙන් නොසැලකේ. එවැනි පුද්ගලයෙකුට කිසියම් චෝදනාවකට විරුද්ධව නඩු පැවරිය හැක්කේ තමා කරන ක‍්‍රියාවේ ස්වභාවය හා ප‍්‍රති විපාක තේරුම් ගැනීමේ හැකියාවක් එම පුද්ගලයාට ඇත්නම් පමණි.’’ යන්නයි. 

එසේ වුවද ජාත්‍යන්තර නීතිය අනුව ළමයෙකු හෝ තරුණ අයෙකු හඳුනා ගැනීමේදී වැදගත් වන්නේ එක්සත් ජාතීන්ගේ සංවිධානය හා මීට අනුබද්ධ ආයතන මගින් සම්මත කොට ඇති ප‍්‍රඥප්තීන්ය. මෙහිදී ද ඉතා වැදගත්ම ප‍්‍රඥප්තිය වන්නේ  ‘‘ළමා අයිතීන් පිළිබඳ එක්සත් ජාතීන්ගේ ප‍්‍රඥප්තියයි’’. මෙම ප‍්‍රඥප්තිය 1989 වර්ෂයේදී ප‍්‍රකාශයට පත් කර ඇත. මෙම ප‍්‍රඥප්තියට අනුව වයස අවුරුදු 18 ට අඩු අයෙකු ළමයෙකි. මේ අනුව ජාත්‍යන්තර නීතිය පරිදි ළමයෙකු යනු වයස අවුරුදු 18 ට අඩු තැනැත්තෙකු වශයෙන් හඳුනා ගත හැකිය.

  ළමා අපයෝජන යන්නෙන් අදහස් කරනුයේ ළමයාගේ සෞඛ්‍යට සහ වර්ධනයට හානිකර හෝ හානිකර වීමට මං සලසන ළමයා වේදනාවට පත් කරවන ලිංගික කටයුතුවල වැරදි ලෙස යොදවා ගැනීම හා මෙහෙකාර සේවයට යොදවා ගැනීම වැනි පහත් කි‍්‍රයාවලට ලක් වීමයි. නැතහොත් අපයෝජන යන්න දරුවෙකුගේ මූලික අයිතිවාසිකම් වන කායික, අධ්‍යාත්මික සහ සදාචාර අවශ්‍යතා (Physical, Emotional or Moral Needs) නොසලකා හැරීම ලෙස විග‍්‍රහ කළ හැක. ළමා අපයෝජන පිළිබඳ නෛතික සිද්ධාන්තයන් බිහිවී ඇත්තේ දරුවා, ඔහුගේ කායික මානසික අවශ්‍යතා සහ ඔහුගේ අනාගතය යන කරුණු පදනම් කර ගෙනය. ජාත්‍යන්තර වශයෙන් කතා කරන විට ඇමරිකාවේ ළමා අපයෝජනය පිළිබඳ නීතිය විග‍්‍රහ කොට ඇත්තේ දරුවා විෂයයෙහි කායික හෝ මානසිකව හානි සිදුවිය හැකි ආකාරයේ ක‍්‍රියා කිරීමය. දරුවාගේ වර්ධනය අත්‍යවශ්‍යය සාධකයක් ඔහුට අහිමි කිරීම, ඔහුගේ සහ පැවැත්මට අවශ්‍ය රැුකවරණය ඔහුට අහිමි කිරීම, අනාගතයේ ඔහුගේ පෞරුෂත්වයට සාදාචාරයට හා අධ්‍යාත්මයට මෙන්ම ඔහුගේ සුභ සාධනයට පටහැනි කාර්යයන්හි යෙදීම ලෙසය. ඒ  අනුව ළමා අපයෝජනයේ ස්වරූප කිහිපයකි.

1. ශාරීරික අපයෝජනය

2. නොසලකා හැරීම

3. ලිංගික අපයෝජනය

4. චිත්තවේගී අපයෝජනය

මෙම කාණ්ඩ හතර වෙන වෙනම ගත් කළ ඒ තුළ ද කරුණු ගණණාවක් ඇතුළත්ය. නිදසුනක් ලෙස මෙහි හඳුන්වන්නේ,

x ළමයා කේන්ති ගැන්වීම

x සපා කෑම

x පයින් ගැසීම

x පිලිස්සීම

x පීඩාකාරී ලෙස ශරීරයට හානි කිරීම

x වෙළදාමේ යෙදවීම ආදියයි.

මේවා තුළද නැවත අනු කොටස් දැකිය හැක. නිදසුනක් ලෙස ‘පිළිස්සීම’ ගතහොත් ඒ තුළ, උණුවතුරින් පිළිස්සීම, සිගරට්වලින් පිළිස්සීම, යකඩ පිහිතල වැනි උපකරණ රත් කර පිළිස්සීම, ඇඳුමට ගිනි තබා පිළිස්සීම, රත් කළ තෙල් වැනි දෑ මගින් පිළිස්සීම, අධික රස්නෙන් යුත් ආහාර පාන ලබා දී පිළිස්සීමට ඉඩ හැරීම, රසායනික ද්‍රව්‍ය වලින් පිළිස්සීම ආදිය දැක්විය හැකිය.

නොසලකා හැරීම ගත් විට ළමයා අපිරිසිදුව තබා ගැනීම, ආහාර පාන ලබා නොදීම, අධ්‍යාපනය ලබා නොදීම, මානසික අවශ්‍යතාවන් මග හැරීම, රෝගී වූ විට ඖෂධ ලබා නොදීම ආදී බොහෝ කරුණු ඇතුළත්ය. එසේම ලිංගික අපයෝජනය ලෙස හඳුන්වන්නේ ළමයා කුමන හෝ ආකාරයකට ලිංගික ක‍්‍රියාවකට බඳුන් කිරීමයි. නැතිනම් ලිංගික වශයෙන් ළමයා යොදා ගනිමින් ලබා ගන්නා වූ තෘප්තියයි.

x ළමයෙකු අනවශ්‍ය ලෙස ස්පර්ශ කිරීම

x ලිංගික අවයව ප‍්‍රදර්ශනය කිරීම

x අසභ්‍ය දේ පෙන්වීම

x සමලිංගික සේවනය

x දුෂණය කිරීම

x ව්‍යාභිචාරය

       ආදී කරුණු ඇතුළත්ය.

මේ අනුව ශ‍්‍රී ලංකාවේ අපයෝජන රැල්ල ඉතා සිඝ‍්‍රයෙන් වර්ධනය වීමක් මිස අඩු වීමක් දැකිය නොහැකිය. ඒ අතර ළමා ලිංගික අපයෝජන කැපී පෙනේ. සමාජයේ පෙර ගමන් කරුවා වන ළමයාට ලිංගික අපයෝජන කි‍්‍රයාවන්ට මුහුුණ පෑමට සිදුවීම රටක සංස්කෘතිය විනාශ මුඛයට කරා ගමන් කිරීමකි. ළමයින්  සමාජයට සම්පතකි. ඔවුන් යහගුණයෙන් යුක්තව වර්ධනය වී වැඩිහිටියන් බවට පත් වීම සමාජයේ ඉදිරි ගමන සඳහා ප‍්‍රයෝජනවත් වනු ඇත.

  ළමා අපයෝජන සම්බන්ධයෙන් සමාජය තුළ පවත්නා පොදු අදහස වන්නේ ළමා අපයෝජන හේතුවෙන් සමාජය කිසියම් අර්බුදකාරී තතත්වයකට පත් වී ඇති බවයි.  එය සමාජ ගැටලුවක් ද වී ඇත. ඒ සඳහා වහාම විසඳුම් ලබා දිය යුතු වන්නේ ඒ නිසාය. ඒ සමගම මේ සම්බන්ධයෙන් විවිධ සංවාද තර්ක විතර්ක හා විසඳුම් ද ඉදිරිපත් වන බව පෙනේ. ළමා අපයෝජන සම්බන්ධව  දැනට පොත්පත් විශාල සංඛ්‍යාවක්  රචනා වි ඇත. කෙසේ කොතෙක් මේ පිළිබඳ කරුණු වාද විවාද විසදුම් ඉදිරිපත් වුවද ළමා අපයෝජකයින් යැයි සැලකෙන පිරිසේ විශාල අඩු වීමක් දැකිය නොහැකිය. ළමා අපයෝජන පිළිබඳ මෙතෙක් ඉදිරිපත් වී ඇති විවිධ සම්ප‍්‍රදායන් හා න්‍යායාත්මක කරුණු තුළින් ඉවත් වී ඒ පිළබඳව නිදහස්ව හා ස්වාධීන විවෘත මනසකින් යුතුව කරුණු සොයා බැලීම වැදගත් වන්නේ එනිසාය.

 

ජනප‍්‍රිය සංස්කෘතිය.....

ජනප‍්‍රිය සංස්කෘතිය.....

ජනමාධ්‍ය හා සමාජය අතර පවතින සම්බන්ධතාවත් ජනමාධ්‍ය සමාජයට සිදු කරන බලපෑම් පිළිබඳ අධ්‍යයනයේ දී  ජනප‍්‍රිය සංස්කෘතිය වැදගත් මුලාශ‍්‍රයකි. ජනප‍්‍රිය සංස්කෘතිය යනු පවතින  සංස්කෘතික ලක්ෂණවලට නවීන ලක්ෂණයන් එක්වීමයි. සංස්කෘතිය නිරන්තරයෙන්ම වර්ධනය වන්නකි. එමනිසා ජනප‍්‍රිය සංස්කෘතික ලක්ෂණයන් ද  සංස්කෘතික අංග වලට එක්වී ඇත්තේ ඈත අතීතයේ සිටය. ජනමාධ්‍ය සංස්කෘතිය පිළිබඳ  හැදෑරීම් විවිධ ක්ෂේත‍්‍රවල දී වැදගත් වන්නේ එනිසාය. එය ස්වාධීනව පර්යේෂණයට ලක්කළ යුතු විෂය පථ බවට පත්ව ඇත. ජනප‍්‍රිය සංස්කෘතිය පිළිබඳ විවිධ විද්වතුන් විසින් අදහස් දක්වා ඇත. එහිදී අවධානය යොමු කරන කරුණු දෙකක් පවතී. එනම්  රටක  සංස්කෘතික පදනම විනාශ කරන ලක්ෂණයන් ජනප‍්‍රිය සංස්කෘතිය තුළ පවතින බව සහ රටක ඉදිරි පැවැත්මට උපකාරී වන නව ජවයක්  ඇති කරලීමේ හැකියාවක් ජනප‍්‍රිය සංස්කෘතියට පවතින බවයි. බොහෝ දෙනාගේ අවධානය යොමු වී ඇත්තේ ජනමාධ්‍යවලින් විසුරුවා හරිනු ලබන විනෝදාස්වාදන ක‍්‍රමයන් මෙයට අයත්වන බවයි.

වර්තමානය වනවිට සමාජයේ සෑම අංශයක් කෙරෙහිම ජනප‍්‍රිය සංස්කෘතිය හිතකර සහ අහිතකර ලෙස බලපෑම් කෙරෙන අතර  ජනප‍්‍රිය සංස්කෘතියකින් තොරව කිසිදු සමාජ සාධකයක් විචාරය කිරීමට  නොහැකි තත්ත්වයට පත්ව ඇත. ආර්ථිකය, කලාව, දේශපාලනය, ආගම, අධ්‍යාපනය ආදී සෑම ක්ෂේත‍්‍රයක් තුළම  ජනප‍්‍රිය සංස්කෘතිය සිය අණසක පතුරුවා ඇතැයි පැවසීම නිවැරදිය. වර්තමානයේ ජනප‍්‍රිය සංස්කෘතිය සීමාව ඉක්මවා සමාජයට බලපෑම් සිදු කරන්නේ මානව  ක‍්‍රියාකාරිත්වය පදනම් කරගෙනය. ජනප‍්‍රිය සංස්කෘතිය විලාසිතාවක් බවත් ඒ පිළිබඳව සීමාව ඉක්මවා අවධානය යොමු කිරීමක් ද දැකගත හැකිය. ජනප‍්‍රිය සංස්කෘතිය තුළ පවත්නා සියල්ල ඒ ආකාරයෙන් බාර ගැනීම කළ යුතු යැයි හෝ අපේ සියලු සමාජ ක‍්‍රියාකාරකම් ජනප‍්‍රිය සංස්කෘතිය පදනම් කරගනිමින් ක‍්‍රියාත්මක කළ යුතුය යන නිගමනය  පිළිගත  නොහැකිය. කුමන  හෝ සංස්කෘතියක් ක‍්‍රියාත්මක වන්නේ මානව චින්තනය හා මානව  ක‍්‍රියාකාරකම් පදනම් කර ගැනීම තුළ බැවින් මානවයාගේ වගකීම වන්නේ යහ සමාජයක් ගොඩනැඟීම සඳහා ඒ ඒ සංස්කෘතීන් මුවහත් කිරීමය. එහෙත් අවාසනාවකට මෙන් ජනප‍්‍රිය සංස්කෘතිය කෙරෙහි අනවශ්‍ය අවධානයක්, සීමාරහිත අවධානයක් යොමුවීම නිසා බොහෝ දෙනෙක් විශ්වාස කරන්නේ එයට අප අයත් විය යුතු බවය. එයින් ගම්‍ය වන්නේ මානවයාට මානව ක‍්‍රියාකාරකම් පාලනය කරගත නොහැකි බවයි. මාධ්‍ය සංස්කෘතිය නිර්මාණය කරන්නේ මානවයාය. එසේනම් මාධ්‍ය සංස්කෘතියේ නිර්මාණකරු ද මානවයා බව පැහැදිලිය. 

නිදසුනක් ලෙස  අද පවතින ආහාර බොහොමයක් ජනප‍්‍රිය සංස්කෘතිය සමග නවීකරණය වී ඇත. පවතින සංස්කෘතිකාංග තුළට නව අංග එක් කරමින් ජනප‍්‍රිය සංස්කෘතියක් නිර්මාණය කොට මාධ්‍ය හරහා පාරිභොගික ජනතාව ආකර්ෂණය කර ගනිමින් බොහොමයක් ආයතන ලාභ අපේක්ෂාවන් ඉටු කර ගනියි. නමුත් ඒ තුළ පවතින මුසාවාදිත බව පිළිබද මෙන්ම එම ආහාර ආහාරයට ගැනීමේ දී ශරීර සෞඛ්‍ය පළිබදව ද අවධානය යොමු කළ යුතුය.

සැබෑ යථාර්තය පිළිබඳව  ගවේෂණය කරන්නේ නම් වඩාත් ස්වාධීන, අදින, නිරවුල් ඇසකින්  විද්‍යාත්මකව හා  නිවැරදි පදනමක් යටතේ ලෝකය අවලෝකනය කළ හැකිය. එනිසා නව සංකල්ප බිහි වන තරමට මෙම  සංකල්ප අන්ධානුකරණයෙන් වැළඳ ගැනීම නො නොකළ යුත්තකි. වඩාත් කාලීන විධිමත් මිනුම් දඬු ඇසුරු කරගනිමින් නව සංකල්ප විචාරයකට ලක්විය යුතු කාලය එලඹී ඇතැයි මා හැඟි අදහසයි.

භාෂණයේ හා ප්‍රකාශනයේ නිදහස

භාෂණයේ හා ප්‍රකාශනයේ නිදහස

මාධ්‍ය නිදහස යන්න ශ්‍රී ලංකාවේ මාධ්‍ය ක්ෂේත්‍රය තුළත්, දේශපාලන ක්ෂේත්‍රය තුළත් එක සේ සංවාදශීලි මාතෘකාවකි. මෙරට ආණ්ඩක්‍රම ව්‍යවස්ථාව මඟින්ම පිළිගෙන සහතික කර ඇති භාෂණයේ හා ප්‍රකාශනයේ නිදහස ජනමාධ්‍ය ක්ෂේත්‍රයට අතිශය වැදගත්ය. අතීතයේ දී තොරතුරු හා දැනුම ප්‍රකාශයට පත් කිරීම සාම්ප්‍රදායික සන්නිවේදන ක්‍රම සහ ප්‍රාථමික මුලාශ්‍ර ඔස්සේ සිදුවිය. එහෙත් වර්තමානය වනවිට තාක්ෂණික දියුණුවත් සමඟ දියුණු සන්නිවේදන භාවිතයන් දක්වා විකාශනය වී ඇත. තොරතුරු සමාජ ගතවීමේ ක්‍රමික වර්ධනයත් සමඟ ප්‍රකාශන නිදහස පිළිබඳව සාකච්ඡාවට  ලක්විය. එමනිසා වර්තමානය වනවිට තොරතුරු ප්‍රකාශනය හා බැඳුණු මාධ්‍ය නිදහස අතර ඝට්ටනයක් පවතී. යම් සිදුවීමක් පිළිබඳව විස්තරාත්මක ආකෘතියක් ඔස්සේ තොරතුරු ඉදිරිපත් කිරීමේ ශක්‍යතාව  පවතින්නේ පුවත්පතටය. ඇතැම් අවස්ථාවල දී පුවත්පත්  යම් යම් සිද්ධීන් සම්බන්ධයෙන් වාර්තා කිරිමේ දී එහි අනන්තය දක්වාම ගොස් පාඨකයාට සත්‍ය හා විශ්වාසනීය තොරතුරු අපක්ෂපාතී වාර්තාකරණයක් හරහා ලබා දීමට උත්සාහ කරයි. මෙහි දී සිදුවීමට අදාළ පුද්ගලයා කවරෙක්ද? ඔහු නියෝජනය කරන සමාජ පන්තිය කුමක්ද යන කාරණා පුවත්පත් කලාවේදියාට අදාළ වන්නේ  නැත. ඔහුට අවශ්‍ය වන්නේ පාඨකයාගේ තොරතුරු දැනගැනීමේ අයිතිය උපරිම ආකාරයෙන් සම්පුර්ණ කිරීමට වේ. 

මෙලොව සියලූම මනුෂ්‍යයන් උපත ලබා ඇත්තේ නිදහස්ව ය. සෑම දෙනාටම එකම ආකාරයෙන් අයිතිවාසිකම් භුක්ති විඳීමට හැකි විය යුතු ය. සෑම පුද්ගලයෙකුට ම භාෂණයේ හා ප්‍රකාශනයේ නිදහස අර්ථ පූර්ණව භුක්ති විඳීමට හැකිය. ප්‍රකාශන නිදහස යනු ඉදිරිපත් කිරීමට හා නිදහසේ තොරතුරු ලබා ගැනීමට ඇති අයිතියයි.

මානවයා සතු ප්‍රකාශන නිදහස තොරතුරු ලබා ගැනීමේ අයිතිය  1948  දෙසැම්බර් 10 වන දින එක්සත් ජාතීන්ගේ මහා මණ්ඩලයෙන් සම්මත කොට ප්‍රකාශයට පත් කළ මානව අයිතිවාසිකම් පිළිබඳ විශ්ව ප්‍රකාශනයෙන් තහවුරු කොට තිබේ. මේ ප්‍රකාශනය මගින් ලෝකයේ සියලුම මිනිසුන්ගේ සහජ අයිතිවාසිකම් හා නිදහස අර්ථ පුර්ණව ඉදිරිපත් කරන ලදී.

රාජ්‍ය හා සමාජීය චර්යාව පාලනය කිරීමේ මාර්ගයක් ලෙස රාජ්‍යයන් ද, සංවිධාන හා පුද්ගලයන් ද බැඳී සිටිය යුතු බව එයින් පිළි ගනී .එසේ පිළිගනිමින් ලොවටම පිළිගත හැකි නියමයන් හා සදාචාරාත්මක වටිනාකම් සමුහයක් මේ ප්‍රකාශනය මඟින් ඉදිරිපත් වේ .මේ ප්‍රකාශනයට නීතිමය බලයක් නැතත් එහි සදාචාරාත්මක වටිනාකමක් තිබේ. මේ ප්‍රකාශනයට අනුව ක්‍රියා කිරීමෙන් ලෝකයේ සියලුම දෙනාට සාධාරණ හා වඩාත් හොඳ ලෝකයක් බිහි කිරීමට හැකි වන්නේ ය යන අදහස ඉදිරිපත්ව තිබේ.

අදහස් පළ කිරීමේ නිදහස පිළිබඳව මේ ප්‍රකාශනයේ 19 වන වගන්තියේ  දැක්වේ .

“තම නිදහස් මත දැරීමට හා ප්‍රකාශ කිරීමට සෑම පුද්ගලයෙකුට ම අයිතිය ඇත. අනුන්ට බාධාවක් නොමැතිව තම මතය දැරීමටත් දේශ සීමා නොසළකා කවර මාධ්‍යයකින් හෝ තොරුතුරු ලැබීමටත් තොරතුරු ලබා දීමටත් ඇති අයිතිය ඊට ඇතුළත් ය.”

මේ ප්‍රකාශනයේ අදහස් දැරීමේ හා පළ කිරීමේ නිදහස පිළිබද අයිතිය හැමදෙනාම සතු බව දැක් වේ.මෙයින් අදහස් කරන්නේ එම අයිතිය එක රටක ජනතාවකට නොව සියලුම පුද්ගලයන්ට හිමි අයිතියක් වන බව ය.මේ ප්‍රකාශනය මඟින් පිළි ගැනෙන්නේ අදහස් දැරීමේ හා පළකිරීමේ නිදහස සමස්ත මානව වර්ගයාටම අවේණික අයිතියක් වන බව ය.එසේම එය මානව පැවැත්මට මුලිකවනවා පමණක් නොව, සමාජ සංවර්ධනයට ද අවශ්‍ය කරුණක් වන බව ය. එමෙන් ම “ දේශ සිමා නොසලකා ඕනෑම මාධ්‍යක් ඔස්සේ තොරතුරු සෙවීමේ ,ලැබීමේ සහ බෙදා හැරීමේ අයිතිය” මේ ප්‍රකාශය මඟින් තහවුරු කර තිබේ. පෙර පැවති ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථා හැරුණු විට 1978 දී පැන වූ ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාව මඟින් භාෂණ ප්‍රකාශන අයිතියට සුවිශේෂී ස්ථානයක් ලබා දී තිබේ. 

  1978 ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාවේ ”භාෂණය හා ලේකනයේ නිදහස ලෙස හඳුන්වා ඇති එම නිදහස මානව හිමිකම් පිළිබඳ විශ්ව ප්‍රකාශනයේ අඩංගු පරිදි ම සඳහන්ව නොතිබුණත් සමස්තයක් ලෙස ගත කල්හි එකී නිදහස මින් ගම්‍ය වන බව මෙහි  අදහස වේ.

විසුවලිංගම්ට එදිරිව ලියනගේ නඩුවේදී මෙන්ම විමල් පෙරේරා එදිරිව ශ්‍රී ලංකා ගුවන්විදුලි සංස්ථාව නඩුවේ දී,  එවකට ශ්‍රී ලංකා ගුවන්විදුලි සංස්ථාව මඟින් විකාශනය වූ ස්වභාරති ගීත වැඩසටහන අතරතුර ශ්‍රාවකයෙකු නැගූ ප්‍රශ්නයකට පිළිතුරු නොදී  එම වැඩසටහන නවතා දමන ලදී. එහිදී විමල් පෙරේරා නමැත්තා තම අයිතිය උල්ලංඝනය වීම පිළිබද ව ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණය  ඉදිරියේ නඩු පවරන ලදී. එහි තීන්දුව ලබාදෙමින් විනිසුරුවරයා ප්‍රකාශ කළේ තොරතුරු දැනගැනීම පිළිබද ව නීතිමය තත්ත්වයක් ව්‍යවස්ථාව තුළ සඳහන් නොවුණ ද එය අදහස් ප්‍රකාශ කිරීමේ අයිතිය තුළ සනාත වන බවයි .

සිවිල් හා දේශපාලන හිමිකම් පිළිබද ජාත්‍යන්තර සම්මුතිය (ICCPR) 1976 දී ගොඩනගන ලදී. මේ සම්මුතියේ බලපෑම වන්නේ ඒවා ක්‍රියාත්මක කිරීම සඳහා අත්සන් කරන රටවල් එම ලේකනවල සඳහන් මානව හිමිකම් සිය රටවැසි ජනතාවට ද සහතික කර දීමේ වගකීම එකී රජයන් විසින් බාරගන්න ලද බවයි. 

සිවිල් හා දේශපාලන හිමිකම් පිළිබද ජාත්‍යන්තර සම්මුතියේ 19 වන වගන්තියේ ජනමාදධ්‍ය නිදහස සුරක්ෂිත කිරීමට අදාළ වේ. ඒ මෙසේ ය.

➤ බාධාවකින් තොරව අදහස් දැරීමේ අයිතිය සියලූ දෙනා සතුය.

➤ ප්‍රකාශන නිදහස පිළිබඳ අයිතිය සියලූ දෙනා සතුය.

දේශ සීමා නොසළකා වාචිකව, ලිඛිතව හෝ මුද්‍රිතව කලාවේ ස්වරූපයෙන් හෝ තමා කැමති  ඕනෑම මාධ්‍යයක් සියලූම ආකාරයේ අදහස් තොරතුරු සෙවීමේ ලැබීමේ හා පතුරුවා හැරීමේ නිදහස මේ අයිතියට අයත් වේ.

ඉහත සදහන් සිවිල් හා දේශපාලන හිමිකම් පිළිබඳ ජාත්‍යන්තර සම්මුතියේ 19 වන වගන්තිය මානව හිමිකම් පිළිබඳ විශ්ව ප්‍රකාශනයේ ඊට අනුරූපී 19 වන වගන්තිය තවදුරටත් පැහැදිලි කරනු ලබති. එසේම විශ්ව ප්‍රකාශනයේ 19 වන වගන්තියෙන් සහතික කෙරුණු හිමිකම් පිළිබඳ ජාත්‍යන්තර සම්මුතිය මඟින් වඩාත් නිරවුල්ව  දක්වා තිබේ.එසේම සම්මුතියට අත්සන් කරන රටවල් බැඳීමක් බවට පත් කරමින් එම වගන්තියට නීතිමය බලයක් ද ලබා දෙති .එසේම සම්මුතියේ අඩංගු අයිතිවාසිකම් ප්‍රකාශ කිරීමේ දී ඒ හා බැදුණු විශේෂ යුතුකම් හා වගකීම් ද සඳහන් කර තිබේ.මේ නිසා අන්‍යයන්ගේ හිමිකම් හා කීර්තියට ගරු කරනු සඳහා නීතිය මඟින් ඇතැම් සිමාවන් පනවනු ලැබීමට පුළුවන.මෙහි 19 වන වගන්තියේ 3 (ආ ) අනු ඡේදය මඟින් සෙසු පුද්ගලයන්ගේ හිමිකම් හා කීර්තියෙන් ආරක්ෂා කරනවා සේ ම 3 (ආ ) අනු ඡේදය මඟින් ජාතික ආරක්ෂාව, ජනතා විනය, මහජන සෞඛ්‍ය හෝ සදාචාරය වැනි බැඳියාවන් සුරැකීම රජයේ යුතුකමක් බව පෙන්වා දෙයි.

මෙලෙස මිනිසාගේ ප්‍රකාශන නිදහස භාෂණයේ නිදහස නෛතික වශයෙන් ආරක්ෂා කර ඇත. ඒ වගේම ශ්‍රී ලංකා ප්‍රජාතාන්ත්‍රික සමාජවාදී ජනරජයේ ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාව  (1978)  14 (1) වගන්තිය මඟින් ප්‍රකාශන නිදහස භාෂණයේ නිදහස  සහතික කොට තිබේ. එනම්,

“සෑම පුරවැසියෙකුටම භාෂණයේ නිදහස හා ප්‍රකාශනය ඇතුළු අදහස් පළ කිරීමේ නිදහසට හිමිකම් ඇත්තේය.”

මෙසේ අයිතීන් ආරක්ෂා කර ඇති සේම එම අයිතීන් යම් යම් සීමාවන්ට ද ලක් කර තිබේ. ඒ වගකීමෙන් යුතුව මෙම නිදහස භුක්ති විඳීමට ඉඩකඩ සැලැස්වීමටයි. මන්ද  ඕනෑම පුද්ගලයෙකුට නිදහස තිබූ පමණින්  ඕනෑම දෙයක් ප්‍රකාශ කිරීමට නොහැකි වේ. කිසිවෙකුට හිංසා පීඩා වන ආකාරයට අදහස් පල කිරීමේ හැකියාවක් නොමැත. එලෙස අදහස් ප්‍රකාශ කළහොත් එය ශිෂ්ටසම්පන්න සමාජයක් වේද?

මානව හිමිකම් පිළිබඳ විශ්ව ප්‍රකාශනයේ 29 (2) හා 30 වගන්තිවලින් එය සීමා කර තිබේ. 29 (2) වගන්තියේ සඳහන් පරිදි,

➜ ”සමාජයේ කිසිවෙකුට හිංසා හා පීඩා වන ලෙස සිය අයිතිවාසිකම් හා නිදහස භාවිත නොකළ යුතුය.”

➜ ඒ වගේම භාෂණයේ නිදහස ශ්‍රී ලංකා ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාව මඟින් හා ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාව යටතේ පැනවූ අණ පනත් මගින් සීමා කර තිබේ. එනම්, ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාවේ (1978) 15 (2) ව්‍යවස්ථාව හා 15 (7) ව්‍යවස්ථාව මගින් සීමා කර තිබේ.

15 (2 ) ව්‍යවස්ථාව 

  “14 වන ව්‍යවස්ථාව 01 වන අනු ව්‍යවස්ථාවේ (අ) ඡේදයෙන් ප්‍රකාශ කොට පිළිගෙන ඇති මූලික අයිතිවාසිකම් භුක්ති විදිය හැක්කේ ද ක්‍රියාත්මක විය හැක්කේ ද වාර්ගික හා ආගමික සහයෝගිතාව තහවුරු කිරීම සඳහා හෝ පාර්ලිමේන්තු වරප්‍රසාද අධිකරණයට අපහාස කිරීම අපහාසය හා වරදකට පෙළඹවිම හා සම්බන්ධව නීතියෙන් නියම කරනු ලැබිය හැකි සිමා කිරීම්වලට යටත්වය.” 

මේ නියමයන්ට අනුව භාෂණයේ නිදහස, ප්‍රකාශ කිරීමේ නිදහස තිබුණු නිසාම කෙනෙකුව අපකීර්තියට පත් කිරීමේ හෝ ලංකාවේ විවිධ ජාතින් අතර අසමගිය ඇතිවන පරිද්දෙන් කිසිවක් ලිවීම් හෝ පර්ල්ලිමේන්තු මන්ත්‍රීන්ගේ වරප්‍රසාද කඩ කරන ආකාරයකින් කිසිවක් සඳහන් කිරීමට මාධ්‍යවේදීන්ට ඉඩක් නැත.මේ නියමය සිවිල් හා දේශපාලන හිමිකම් පිළිබඳ ජාත්‍යන්තර සම්මුතියේ 19 3 (අ ) හා (ආ ) වගන්තිවල පරමාර්ථයන්ට අනුකූල වේ. මේ අනුව බලන කළ සිවිල් හා දේශපාලන හිමිකම් පිළිබඳ ජාත්‍යන්තර සම්මුතියේත් අපේ ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්තවෙත් එක හා සමාන තතත්වයක් ගම්‍ය වන බව පැහැදිලි ය.